W pobliżu małżonki delfina

„W pobliżu małżonki delfina, w odległości koniecznej dla swobodnego dostępu lokajów, siedziała pani de Noailles, sztywna i oschła, przybrawszy na twarz tyle tylko uprzejmości, ile to było potrzebne przy wieczerzy.
Po obu stronach pani de Noailles siedziały inne damy, którym dane było czy to z tytułu pozycji na dworze, czy to z innych względów, zasiadać u stołu Ich Królewskich Wysokości.
Trzy razy w tygodniu pani de Noailles jadła wieczerzę przy tym samym stole co delfin i jego małżonka, w dni zaś, kiedy nie uczestniczyła w tym posiłku, nie omieszkała nigdy przypomnieć o swoim istnieniu. Był to swojego rodzaju protest przeciw pozbawieniu jej prawa udziału w wieczerzach przez wszystkie dni tygodnia.
Naprzeciw pani de Noailles, przezwanej przez małżonkę delfina panią Etykietą, siedział książę de Richelieu.
On również skrupulatnie przestrzegał konwenansów, tylko że u niego etykieta nie była dostrzegalna dla oczu innych, zręcznie zasłonięta wytwornością bycia, a często błyskotliwym dowcipem.
Z tej przeciwstawności pomiędzy pierwszym szambelanem a pierwszą damą Jej Królewskiej Wysokości małżonki delfina dochodziło do tego, że wypowiedź urwaną nagle przez księżnę de Noailles podejmował nieuchronnie książę de Richelieu.“(6)